修时观心六法

摘录翻译自龙钦巴大师《窍诀宝藏论》

རེས་འགའ་སེམས་དེ་གནས་ཤིང་བརྟན་ལ་བལྟ། །
སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་བྲལ་བར་སུས་ཤེས་པ། །
སེམས་ཉིད་རང་དབང་ཐོབ་པར་གོམས་པའི་གནད། །

有时，此心安住稳固之际，直观此心；
若知其本来远离生、住、灭三相，
即是串习心性得自在之关要。

རེས་འགའ་དེ་དུས་ཉམས་མྱོང་རང་ངོ་བལྟ། །
མི་གནས་ཆགས་ཡུལ་མེད་པར་སུས་ཤེས་པ། །
དགའ་བྲོད་རང་སྣང་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་གནད། །

有时，觉受现前之际，直观其自身本面；
若知其无所安住，亦无任何可贪著之境，
了悟欢喜自现本来无生，即是证悟之关要。

རེས་འགའ་ཡོན་ཏན་གོང་འཕེལ་རྣམས་ལ་བལྟ། །
མ་འགགས་ཆོ་འཕྲུལ་རང་གྲོལ་སུས་ཤེས་པ། །
སྐྱེ་མེད་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་སྤྱོད་པའི་གནད། །

有时，观察日益增上的种种功德；
若知其为无灭幻化、显现本自解脱，
无生之中功德自然生起，即是行持之关要。

རེས་འགའ་མཉམ་གཞག་དོན་ལ་བལྟ། །
རང་བྱུང་བདེ་ཆེན་ཡེ་དག་སུས་ཤེས་པ། །
ཆོས་ཀུན་མཉམ་ཉིད་ལམ་དུ་སློང་བའི་གནད། །

有时，直观等持之真实义；
若知自生大乐本来清净，
即是将一切诸法平等性转为道用之关要。

རེས་འགའ་ཕྱི་ནང་རིག་པ་རང་བབས་བལྟ། །
འཁོར་བ་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བ་སུས་ཤེས་པ། །
དོན་དམ་ཉག་གཅིག་རྩད་ནས་ཆོད་པའི་གནད། །

有时，直观内外觉性任其本然安住；
若知轮回本自远离能取、所取，
即是从根本上决断唯一胜义之关要。

རེས་འགའ་མ་བསྒོམས་རིག་པ་རང་བབས་བལྟ། །
ལྟ་སྒོམ་བྱར་མེད་ཟང་ཀ་སུས་ཤེས་པ། །
ཆོས་སྐུ་རང་ངོ་ཅེར་མཐོང་སྤྲོད་པའི་གནད། །

有时，不作修造，直观本然自住之觉性；
若知见修皆无所作，本然赤裸坦露，
即是直指赤裸现见法身本面的关要。

གནད་དྲུག་ལྡན་པའི་སྐལ་བཟང་རྣལ་འབྱོར་པ། །
ཆོས་ཟད་ངང་དུ་བློ་ཟད་ཉམས་རེ་དགའ། །

具足此六关要的有缘瑜伽士，
于诸法穷尽之中，分别心亦穷尽，何其妙哉！